Munktik na kong masagasaan kanina pagpasok.
Syempre sa kakaiwas, mamamatay pa ata ako.
Hahaha, seryoso. Yung mga ma-ma sigawan ng "OYYYYYYYYYYYYYYYY!" ata?
Tumawid kasi ako eh, Eh hindi pa nagpapatawid.
Nahiya naman ako sa sarili ko, pero dedma.
Inisip ko na lang kung nakita yun nung punot dulo ng muntik
kong pagkamatay--yung inuunahan ko para di ko makasayabay. XD
Haha, nagiinarte pa kasi. Kung nasagasaan ba ko tutulungan niya ko?
Excuse me sakanya dapat lang noh! Kilala niya ko! At siya may kasalanan
kung bakit ako masasagasaan. Sumasabay kasi siya. Eh im guilty nga. XD

Anyways, hanggang saan kaya to? Hanggang kelan kaya ako mgpapakaguilty?
Eh kasi hindi naman talaga to nangyayari kung hindi naganap yung sa lab.
Nalaglag kasi ako. At ewan ko kung bakit sa araw pa na yon. Yung sirang kong image
nawasak na ng tuluyan.

Pag uma-eye contact parang gusto kong ma-ihi sa kinalalagyan ko. Hahaha,
Kanina, Daig pa namen ang may sasabihin sa isat-isa. Magkakilala naman,
Hi o Hello na lang kulang. Nagpaplastican pa. Nagdededmahan, eh sumasabog naman sa kagustuhan yung isa dito. Aynako ewan ko saken. Siguro, pati yung kasama nun kilala ako, ewan. Makatingin kasi, parang may sasabihin din. At ako naman, makaiwas kunwaring malelate na pero umiiwas lang naman.

Hahaha, ewan ko ba. Automatic na yung pag ka guilty ko pag andun yun eh. At naiinis ako kasi siya lang may kaya nun. Ehhhhh!