akala ko di ko na mabubuksan tong acct kasi nakalimutan ko na ung password. pero bat kaya ayun pa din pala ang password ang tumataginting na oyie chorva! speaking of oyie chorva nakatabi ko xa ulit sa fx. pero wait-- sa harap excuse me unexpected na pang umaga pa din xa, nakita ko na xa from afar kaya binilisan ang pagbaba sa kotse sabay goodbye kiss kay dadi para makahabol. o well nice seat.

tama na. hindi maganda mood ko ngayon. kanina, pag katapos na pagkatapoos ng laging suspended quiz sa food ana shet! shet talaga ng balita! shet! the hell!. di ko tanggap. hindi pwedeng mangyari. pano ako maniniwala? hindi naman madali eh, isipin naten kakakita ko lang sa kanya nun friday! sa lab sa room, pero pano un. di na siya babalik kahit kelan. kahit kelan. may net ba jan? basahin mo to. tungkol sayo to eh. kahit papano ikaw ang favorite seatmate ko. kahit hindi halata. kahit wag kang maniwala, maniwala ka na.

at alam nyo ba sadyang may mga tao bastusan, ganun na nga eh. di lang man marunong magbigay ng kahit konting respeto sa tao, wala na ok? hindi kelangan ipagsigawan kung pano nangyari, na parang nadapa lang siya at pwede tumakbo ulit. isa pa hindi kayo close, di mo siya kilala. ako nga ayokong banggitin kung pano eh. eh kung finaflush kita sa toilet. ayun, wala na. kahit kelan. nakakainis. di ko man alam kung ano an talagang storya, kwento. pilitin nateng isiping may dahilan yun. sayang talaga.

please pray. salamat.